Selected works

Dream’s Ashes

Enquire about this collection

Dream’s Ashes — image 10 — Dream’s Ashes

Dream’s Ashes — image 11 — Dream’s Ashes

Dream’s Ashes — image 12 — Dream’s Ashes

Dream’s Ashes — image 13 — Dream’s Ashes

Dream’s Ashes — image 14 — Dream’s Ashes

Dream’s Ashes — image 15 — Dream’s Ashes

Dream’s Ashes — image 16 — Dream’s Ashes

Dream’s Ashes — image 17 — Dream’s Ashes

Dream’s Ashes — image 18 — Dream’s Ashes

Dream’s Ashes — image 19 — Dream’s Ashes

Dream’s Ashes — image 20 — Dream’s Ashes

Dream’s Ashes — image 21 — Dream’s Ashes

Dream’s Ashes — image 22 — Dream’s Ashes

Dream’s Ashes — image 23 — Dream’s Ashes

Dream’s Ashes — image 24 — Dream’s Ashes

About the collection

Dream’s Ashes is a large-scale installation dedicated to the 176 victims of Ukraine International Airlines Flight 752.

The work consists of 176 UV-printed images of Iranian cypress trees, each standing as a memorial to a life lost.

In Persian culture, the cypress, or sarv, is an enduring symbol of life, resilience, and immortality. Evergreen and deeply rooted in Persian visual culture, it is also traditionally associated with cemeteries and the passage between life and death.

For this work, I brought together the image of an ancient cypress in Iran with the image of fire. Here, the cypress is no longer evergreen. It becomes a symbol of lives interrupted and dreams left unrealized through human decisions.

I do not believe that revisiting a painful truth can necessarily bring peace. Perhaps it only reminds us of the fragility of life and of a fate we ultimately share.

Dedicated to the 176 victims of Flight PS752.

خاکـــ….ستر رویا
اندوهی اجتناب ناپذیر در سردترین زمستان عمرم به هیبت سروهای ایرانی درآمد تا نمایشی بی واسطه باشد از پریشانی من، تصور نمی کنم که احیای یک حقیقتِ تلخ بتواند به آن جلوه عادت بدهد و چه بسا شاید یاد آور این باشد که ما از سرنوشت مشترک دیگر افراد همنوع مان گریزی نخواهیم داشت. سروهای من نمایشی هستند از مردمانی که رویاهایشان در شعله خشم نامتقارن ترین تصمیمات بشری خاکستر می شود، سروهایی نه در قامت همیشه سبز، بلکه در دود اندوه هزاران.
قدیمی ترین درخت ســـرو زنده شناخته شده در جهان با قدمت چهار هزار سال متعلق به استان یزد ایران است. درختی همیشه سبز و سمبلی از حقیقت و راستی که ایرانیان آن را مقدس می دانستند و نمادی بود از زندگی ابدی. سرو محبوب ترین درخت مورد استفاده در باغ های فارسی بود و بر همین اساس در فرش ها و مینیاتورها نمایان می شد و همچنین دارای مفاهیم رمزی- نمادین و دارای قدرت اساطیری بوده است. آنچه پیش روی شما است نمایشی از هجرت امید است در قاب های اندوه و در قامت سرو ایرانی، آنچه ما نماد وطن می خوانیم اش که گویا دیگر خود تابِ ریشه در خاک ندارد.
تقدیم به یکصد و هفتاد و شش سرو ایرانی
مهسا علیخانی / زمستان 1398

All collections Parody →